۲۶

واقعاً حال مزخرفی دارم.

دلم میخواد با یکی حرف بزنم ولی ..نه اینکه کسی نباشه ها..هست.ولی من نمیتونم مزاحم مردم بشم و وقتشونو با خزعبلاتم بگیرم.درواقع حالا که فک میکنم من تا حالا رو در رو با کسی درد و دل نکردم،فقط نشستم جلوشون و قبل از اینکه حتی یک کلمه حرف بزنم شروع کردم به عر زدن واسه همینه که هیچوقت به نتیجه نمیرسم.بازم هرشب میبینم که دارم لابهلای اشکام خفه میشم..و هیچوقت حالم خوب نمیشه.کم کم داره باورم میشه که دیگه قرار نیست حالم خوب بشه.خب،با واقعیت باید کنار اومد دیگه.چه میشه کرد.